Maj w Kościele Katolickim jest szczególnym miesiącem poświęconym Matce Bożej. W tym miesiącu w kościołach oraz przy kaplicach i krzyżach przydrożnych gromadzą się wierni odprawiając nabożeństwa majowe.

W dziale obrzędy religijne umieściłem zdjęcia z nabożeństw majowych odprawianych w parafii Świekatowo, które na bieżąco będę uzupełniał.

 

 

Na Wschodzie już w V wieku znane było gromadzenie się i śpiewanie pieśni na cześć Matki Bożej. W Kościele zachodnim dopiero na przełomie XIII i XIV wieku zaczęto ten miesiąc poświęcać Maryi. Pierwszym był władca Hiszpanii Alfons X, który zapraszał na nabożeństwa majowe, sam brał w nich udział i zalecał swoim poddanym aby wieczorami gromadzili się wokół figur Matki Bożej. W 1549 roku ukazała się w Niemczech książeczka Maj duchowy gdzie po raz pierwszy maj nazwano miesiącem Maryi. W żywocie św. Filipa Nereusza (XVI w.) czytamy iż gromadził on wiernych przy figurach, śpiewał pieśni i zachęcał do składania ku Jej czci kwiatów. Podobnie czynili nowicjusze w zakonie w Fiesole, gdzie na przełomie XVIII i XIX wieku zbierali się przed figurą i czcili Matkę Bożą śpiewem, muzyką i składaniem duchowych wyrzeczeń.

Za autora właściwych nabożeństw majowych uważa się o. Ansolani (1713 r.), jezuitę który w kaplicy królewskiej w Neapolu w maju codziennie urządzał koncert pieśni ku czci Matki Bożej. Natomiast za największego apostoła tych nabożeństw uważa się jezuitę o. Muzzarelli, który wydał  w 1787 roku broszurkę propagującą nabożeństwa majowe i rozesłał ją do wszystkich biskupów Italii. Sam w Rzymie rozpoczął odprawianie nabożeństw w kościele zakonu Al Gesu ( formalnie zakon ten już nie istniał). Odprawiał także nabożeństwa w Paryżu towarzysząc Piusowi VII w podróży na koronację Napoleona. Papież Pius VII, a następnie Pius IX (w 1859 r.) nabożeństwo majowe obdarzyli   odpustami.

Pierwsze nabożeństwo majowe w Polsce wprowadzili w 1838 roku jezuici w Tarnopolu, misjonarze w kosciele Św. Krzyża w Warszawie w 1852 roku, ksiądz Golian w Krakowie w 1856 roku oraz biskup Marszewski we Włocławku w 1859 roku. W tym czasie pierwszą książeczkę o nabożeństwach majowych wydał we Lwowie jezuita ks. Wincenty Buczyński (1839 rok), oraz podobną broszurę w 1850 roku we Wrocławiu ks. Aleksander Jełowicki (zmartwychwstaniec). W połowie XIX wieku nabożeństwo majowe przyjęło się prawie we wszystkich krajach.

Najważniejszą częścią nabożeństwa majowego jest Litania Loretańska, która swoją nazwę wywodzi od miejscowości Loretto we Włoszech, gdzie była szczególnie propagowana. Litania powstała w XII wieku, prawdopodobnie we Francji, a oficjalnie zatwierdził ją papież Sykstus V. Tekst litanii do zatwierdzenia papieżowi Grzegorzowi XII miał przedłożyć archidiakon Guido Candiotti w 1578 roku. W 1631 roku zakazano dokonywania w litanii samowolnych zmian. Wszystkie zmiany dokonywane były za aprobatą Kościoła. W litanii pojawiaja się kolejne wezwania, np. Królowo Wniebowzięta (wprowadzone w 1950 roku), Matko Kościoła (1980 rok) czy Królowo Rodziny (1995 rok). W sumie jest 49 wezwań, a w Polsce 50. Po zatwierdzeniu obchodzonej 3 maja uroczystości NMP Królowej Polski dołączono 12 października 1923 roku wezwanie Królowo Polskiej Korony, przekształcone po drugiej wojnie światowej na Królowo Polski.

W galerii zdjęcia z nabożeństw majowych w parafii Świekatowo.